Przy wyborze ubranek dla dzieci ważną kwestią jest rozmiar. W przeszłości niemowlęta nosiły warstwy odzieży z wełny, ponieważ obawiały się zimna. Ubranka miały też dwie czapki, jedną na dzień i jedną na noc, i często nosiły gorsety lub opaski na brzuch. W długich ubraniach przebywały do ósmego miesiąca życia, kiedy to osiągnęły wiek umożliwiający im chodzenie i raczkowanie. Potem przechodziły na krótsze ubrania i spódnice.
W miarę jak dzieci dorastały, pajacyki zastępowały sukienki. Były to „mundurki” dwudziestego wieku. Początkowo były jednobarwne, potem pojawiły się na nich kratki, które stanowiły żywy kontrast z dziecięcą bielą. W latach 20. na odzieży dziecięcej zaczęły pojawiać się kapryśne motywy. Te wzory i desenie zaczęły być kojarzone z jedną płcią, dzięki czemu chłopcy i dziewczynki mieli identyczne fasony. Jednak nigdy nie były one uważane za dobry wybór dla dzieci.
Trwałość, wygoda i wzornictwo
Niektórzy projektanci odzieży dziecięcej wybierają materiały w oparciu o ich trwałość, wygodę i wzornictwo. Na przykład bambus jest wytwarzany z celulozy pozyskiwanej z roślin bambusa. Jest produkowany ekologicznie i ma właściwości antyalergiczne, co sprawia, że jest dobrym wyborem dla dzieci o wrażliwej skórze. Ponadto bambus ma właściwości termoregulacyjne, co oznacza, że będzie regulował temperaturę dziecka. Jeśli szukasz wysokiej jakości, wygodnych ubranek dla dzieci, wypróbuj tkaninę bambusową.
Modna Zuzka 